شمیم دلنواز ماه رجب ، عجیب روح نواز و شوق برانگیز ست.
انگار احساس نزول برکت از همه سو می کنی
ای کاش بتوانیم قدر این ایام - که ما را به استقبال رمضان و سفره گشوده رحمت خداوندی می برد- بیشتر بدانیم.
در فضای پر تنش و سیاه تحمیلی این ایام، که آدمها را از انسانیت خود دور و دورتر می کند و نفرت و خشم سکه رایج زمانه شده،نفس کشیدن در فضای معنوی ماه رجب چه احساس خوشی دارد.
گویی سبک بال در دنیایی بدور از دنیای پیرامونت زندگی می کنی..،

امروز روز زن است. روز مادر است. روز میلاد فخر زنان عالم است.
یک روز نمادین در برابر همه روزهای سال که زنان در" حاشیه" و در خدمت اند، امروز قرار برمحوریت، تکریم و بزرگداشت آنهاست.
روزی که قرار ست مقام زن، مقام مادر، مقام فاطمه زهرا به عنوان الگو و اسوه ای برای همه نسل ها و عصرها تبیین و تحلیل شود.
قرارست حرف های جدید و زوایای بکر و ناگفته ای غیر از پهلوی شکسته آن حضرت و سقط محسن شش ماهه بیان شود.
فاطمه؛ دختری که از بدو تولد در شرایط بحرانی آن روز، شخصیت اش با سیاست و مبارزه عجین شد و در" متن" جامعه ، حامی پدر و پس از آن پشتیبان همسر بود.
انتظارست در این روز، شخصیت مقتدر و آزاده ی حضرت زهرا که از کودکی و پس از مرگ مادر، ام ابیها بود و با همان دلسوزی مادرانه ، پدر را در خانه و اجتماع توجه و مراقبت می کرد و پس از آن، با خطبه های آتشین بعد از رحلت حضرت رسول و سکوت مولا، تنها زبان گویای اسلام و محور تمییز راستی از انحرافات وکژی ها بود، بیان شود.
فاطمه نه آن زن ست که تا امروز توسط نهادهای رسمی معرفی شده؛ زنی که حقش را می گیرند.
فاطمه ، فاطمه است، چون زنی در متن جامعه و صحنه مبارزه است. زنی ست که برای ستاندن حقش، حاکمیت را به چالش می کشد و از پای نمی نشیند.
اگر فاطمه الگوی زنان است، به خاطر روح آزاده اوست ، که ظلم را بر نمی تابد. فرزندانش هم متاثر از همین باور و تربیت مادرحق طلب و ظلم ستیزند.
روز زن زمانی می تواند نماد فاطمه زهرا باشد که حقی از حقوق فراوان بر زمین مانده زنان احیا شود، وگرنه به سرعت پژمردگی گل های رز اهدایی به همسران و مادران، در مقابل دیگر روزهای سال پژمرده و بی رنگ و بو خواهد شد.

این روزها گاهی خبری را می خوانی و یا می شنوی که تا عمق جان می لرزی و تو که می بینی و می شنوی هیچ کاری از دستت برنمی آید و آنها که کاری از دست شان برمی آید، یا نمی بینند یا نمی شنوند یا...
فقر چه ها که نمی کند این روزها. از خودکشی دسته جمعی اعضای یک خانواده، از قتل سایر اعضای خانواده، از خودفروشی تا فروش سایر اعضای خانواده تحت هر عنوان،از فروش کلیه یا سایر اعضای قابل فروش، از...
خبری دیدم به نقل از یک کارمند سازمان ملل در مشهد در تشریح حال دختری 19 ساله با 7 شوهر. دختری که توسط پدر معتادش به یک مرد افغانی به 700000 تومان فروخته شده و مرد افغان که خود قادر به تامین همه پول نبوده ، با 6 نفر دیگر در تامین هزینه، شریک شده است و این دختر بخت برگشته هر شب قسمت یک همسر است.
نمی دانم در یک مملکت اسلامی که برای همه دنیا نسخه صادر می کند و از رسیدگی به وضعیت شهروندان خود ناتوان است، در این یک نمونه کوچک چه فرد یا نهاد و ارگانی مسئول است.
وای بر ما اگر ببینیم و بشنویم و سکوت کنیم و بر آنچه در ایران بر هموطنان مان می رود، اعتراض نکنیم.